|
เรียนรู้อะไรบางอย่างจากน้ำ
วันนี้ ที่ไร่อมาต วังน้อย ไม่มีอะไรเหลือเลย เราอยู่ก่อนถึงคลองระพีพัฒน์นิดเดียว เค้าทำคันกั้นคลองระพีพัฒน์ น้ำเลยไม่ไปไหน อยู่กับเราทุกวัน น้ำลึกเกือบ 4 เมตรแล้ว
น้ำสูงมิดหลังคารถคนงาน น้ำท่วมบ้านคอนเทนเนอร์ทั้ง 10 หลัง ซึ่งอยู่บนที่ถมสูง และมีขาสูงอีก 1 เมตร ไม่มีผักเหลือสักต้น ไม่มีข้าวเหลือสักกอ แต่อะไรๆ ก็ของนอกกาย เราทำดีที่สุดแล้ว ชีวิต และจิตใจงดงามสำคัญกว่า
นั่งดูข่าวน้ำท่วมทุกวัน พยายามเอาน้ำมาเป็นบทเรียน อยากพัฒนาตัวเองให้มีจิตวิญญาณเหมือนน้ำ
- น้ำปรับตัวเก่ง อยู่ได้ทุกสถานะ อยู่ในกล่องพลาสติก อยู่ในกล่องโฟม อยู่ในแม่น้ำ อยู่ในแก้ว และภาชนะอะไรสารพัด ตัวเราเองเสียอีก ยังเลือกที่นอน ห้องต้องสวย เตียงต้องสบาย
- น้ำไม่เรื่องมาก แม้ไม่มีภาชนะถาวร อยู่ในถุงพลาสติกก็ยังได้ ไอ้เรารึ แค่ไม่มีแอร์ ไม่มีทีวีดู ไม่มีรถวันสองวัน ก็อึดอัด บ่นแล้วบ่นอีก
- น้ำสู้ยิบตา ขอให้เห็นทาง แม้จะเป็นเพียงรูเล็กๆ น้ำก็สู้ และบุกฟันฝ่าเข้าไป เราเองเสียอีก ที่เมื่อเห็นโอกาสรอดน้อย ก็มักถอดใจ ไม่สู้
- น้ำขยัน ทำงานทุกวินาที ไม่มีการขอพักผ่อน จนกว่าจะถึงเป้าหมาย
- น้ำยุติธรรม และให้ความเสมอภาค ความเท่าเทียมกับทุกคน ไปทุกหนทุกแห่ง ไม่เลือกรวยจน ผิดกับคนบางพวกที่มักชื่นชม ให้เกียรติเฉพาะคนมีสตางค์
- น้ำรักพวกพ้องเสมอ ไปไหนไปกัน พากันมาเป็นสายยาว โดยไม่ทิ้งกัน
- น้ำรู้จักรอ อยากกั้นกั้นไป พลาดเมื่อไหร่เป็นทีของฉัน
- น้ำทำงานโดยยึดเป้าหมายทุกวัน เป็นพวก goal oriented โดยจะต้องตั้งหน้าตั้งตาไหลจากที่สูงสู่ที่ต่ำ จนกว่าจะได้ระดับสมดุล
ขอบคุณน้ำ ที่ในวันนี้ ท่วมทั้งบ้านใหญ่และบ้านเล็ก อย่างเท่าเทียมกัน นับแต่วันนี้ไป ประเทศไทย และโลกนี้จะไม่เหมือนเดิม
น้ำท่วมครั้งนี้ มีเวลาอยู่บ้านนาน มีโอกาสคิดทบทวน เกิดแนวทางและแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิต ตั้งใจจะบริโภคให้น้อยลง จะคิดให้มากก่อนซื้อ จะคำนึงถึงธรรมชาติให้มากขึ้นอีก ถือว่าคุ้ม
จาก...กบ อมาต (อยู่เฝ้าโรงเรียนทุกวัน) 21 ต.ค.54
| 
